Ketjil: kamperen in de duinen van Oostvoorne
Midden in de duinen van Oostvoorne ligt Natuurkampeerterrein Ketjil. Het terrein bestaat uit een tentenveld met plek voor vijftien tenten en is onderdeel van een grotere familiecamping. Vanaf de receptie wandel je in een paar minuten via een bospad naar deze open plek tussen de bomen. Geen caravans of campers, maar tenten in het groen, met vooral het geluid van vogels om je heen.
Het Natuurkampeerterrein wordt beheerd door Linda Sjoukes, die samen met haar familie de camping runt die er op ongeveer 500 meter vandaan ligt. Dit terrein is bedoeld voor kampeerders die bewust kiezen voor een eenvoudige plek midden in de natuur. “Voor veel mensen betekent het toch een beetje terug naar de basis,” vertelt Linda. “Even weg van het alledaagse en echt buiten zijn.”
Een terrein met een geschiedenis
“Mijn opa begon hier ooit de camping,” gaat Linda verder. “Hij was tuinder en kreeg steeds vaker mensen uit Rotterdam op bezoek die hier hun vakantie wilden doorbrengen. Langzaam werd de tuinderij kleiner en groeide de camping.”
Camping Ketjil ontstond rond 1970, toen opa Sjoukes begon met een klein veld met een paar caravans. De naam ‘Ketjil’ — Maleis voor ‘klein’ — nam hij mee uit zijn diensttijd in Nederlands-Indië. Inmiddels bestaat de camping al meer dan 55 jaar en is Linda sinds 2020 onderdeel van het familiebedrijf.
Het Natuurkampeerterrein zelf heeft een eigen verhaal. Het stuk grond werd jarenlang beheerd door het Zuid-Hollands Landschap, waar tentkampeerders met een lidmaatschap een paar dagen achtereenvolgend konden verblijven. Tijdens de coronaperiode stopte de organisatie met het aanbieden van kampeerplekken. “Dat vonden veel mensen ontzettend jammer,” zegt Linda. “Het bestaat al meer dan vijftig jaar en voor veel kampeerders was het een plek vol herinneringen.”
Toen duidelijk werd dat het terrein niet meer zou openen, vroeg Linda of zij het beheer mocht overnemen. Sinds twee jaar huren ze het stuk natuurgebied en houden ze het open voor tentkampeerders. “Het zou zonde zijn als zo’n mooie plek verloren gaat. Daarnaast past het ook gewoon heel goed bij wat wij al deden.”
Kamperen tussen de bomen
“Wat ik zo bijzonder vind, is dat je er geen enkel gebouw ziet,” zegt Linda. “Je staat echt tussen het groen, met alleen de geluiden van vogels om je heen.” Het terrein ligt in de duinen van Oostvoorne, maar voelt anders dan het open duinlandschap dat veel mensen verwachten. Het gebied is bosrijk en afwisselend, met wandel- en fietspaden in alle richtingen. Binnen anderhalve kilometer sta je op het strand.
Door de ligging aan populaire fietsroutes vinden veel trekkers hun weg naar het terrein. Ze zetten hun tent op voor een nacht, halen ’s ochtends broodjes bij de hoofdcamping en trekken daarna weer verder. Tegelijkertijd blijven er ook kampeerders een paar dagen om de omgeving te verkennen.
Alleen tenten
Wat het terrein verder bijzonder maakt, is dat er alleen tenten staan. “Op onze hoofdcamping hebben we een mix van alles,” zegt Linda. “Maar het is niet altijd leuk om met je tent naast een grote camper te staan. Hier staan alleen tentkampeerders, en dat geeft een heel andere sfeer.”
De voorzieningen zijn eenvoudig. Er zijn toiletten en douches, maar warm water is er op dit moment nog niet. Wie dat wil, kan gebruikmaken van de douches op de hoofdcamping. “Het koude douchen is tegenwoordig ook een beetje een trend,” lacht Linda. “Veel mensen nemen het gewoon voor lief.” Wel zijn er plannen om op termijn ook warm water aan te bieden.
Oude herinneringen
Sinds het terrein weer open is, komen ook oude verhalen terug. Kampeerders vertellen dat ze hier vroeger met hun ouders stonden en er als kind hun vakanties doorbrachten. Eén traditie komt daarbij regelmatig ter sprake: de kampwaard. Degene die als eerste arriveerde, hield het overzicht op het veld. “Die verhalen komen nu weer naar boven,” zegt Linda. “Het is bijzonder om te merken hoe mensen zich verbonden voelen met deze plek en met de manier van kamperen hier.”
Terug naar de basis
De aansluiting bij Natuurkampeerterreinen voelde voor Linda als vanzelfsprekend. “Kampeerders vroegen ons waarom we niet in Het Groene Boekje stonden. Toen ben ik me erin gaan verdiepen en dacht ik: dit past eigenlijk perfect.”
Vanaf 1 april gaat het tentenveld officieel als erkend Natuurkampeerterrein open. “Ik ben heel benieuwd welke mensen we via het netwerk gaan ontmoeten,” zegt Linda. Maar één ding weet ze al zeker: de plek zelf blijft hetzelfde. “Het terrein is altijd gebleven zoals het is. Het groen groeit misschien wat anders, maar de rust en de natuur zijn er nog steeds. En dat is precies waarom mensen hier zo graag blijven komen.”