Zilt bij Zee: Tussen water, akkers en jonge bomen

Tussen het Grevelingenmeer en de Zeeuwse akkers ligt Zilt bij Zee: een terrein dat de afgelopen jaren langzaam is gegroeid uit een oude boerencamping, en dat zich sinds dit jaar Natuurkampeerterrein mag noemen. Geen kant-en-klaar plaatje, maar een plek in ontwikkeling, waar je ziet dat er wordt gebouwd aan de natuur en de beleving daarvan.

Ruimte voor groei

Rosa en haar gezin namen het terrein in 2018 over. “We zijn er redelijk bleu ingestapt. Het stond al jaren stil. We zijn hier gewoon gaan wonen en zijn begonnen.” Wat volgde waren seizoenen van opbouwen: leidingen vervangen, paden verleggen, hele stukken opnieuw inrichten. En ondertussen steeds scherper krijgen wat voor plek Zilt bij Zee moest worden.

Achter op het terrein ligt een jong aangeplant deel, met fruitbomen, wadi’s en natuurlijke hoogteverschillen. Het is open, nog volop aan het groeien. Je loopt er over slingerpaadjes, langs jonge aanplant, met aan de ene kant het water en aan de andere kant de akkers. “We zetten heel erg in op natuurbeleving. Het moet groener en ruimer worden. Dat kost tijd, maar dat vinden we juist mooi.”

Gedreven door waarden

Vrijheid en vertrouwen zijn belangrijke waarden op Zilt bij Zee. Er zijn geen hekken en veel gebeurt hier op basis van wederzijds vertrouwen. Gasten houden rekening met elkaar en met de natuur, en dat werkt. “Het filtert zich eigenlijk vanzelf,” zegt Rosa. “Wie animatie en vaste programma’s zoekt, vindt dat hier niet. Mensen die graag buiten zijn en zorgzaam omgaan met hun omgeving voelen zich hier juist snel thuis.”

De sfeer op het terrein wordt sterk bepaald door de mensen die er komen. Veel surfers en watersporters, maar ook fietsers, wandelaars en kampeerders die graag buiten leven. “Wij hebben gasten die hun spullen neerzetten, fietsen pakken en de omgeving ingaan. Of die de hele dag buiten zijn, een vuurtje maken, samen eten. Die vorm van kamperen past hier.”

Buitenmensen onder elkaar

Op Zilt bij Zee staan tenten, caravans, busjes, daktenten en soms hangmatkampeerders door elkaar. Je ziet kinderen spelen op natuurlijke heuvels, iemand die zijn surfspullen laat drogen aan een lijn, een paar mensen bij elkaar rond een vuur. En ook: mensen die ’s ochtends vroeg weer vertrekken richting water en wind. “Dat vanlife- en surfpubliek brengt een bepaalde rust en vanzelfsprekendheid mee. Ze zijn veel buiten, houden rekening met elkaar en maken een leuk praatje. Dat past hier heel goed.”

Vanzelfsprekende aansluiting

Dat Zilt bij Zee zich aansloot bij Natuurkampeerterreinen kwam niet uit het niets. “Veel van onze gasten bleken al natuurkampeerders. Die vonden het logisch dat we in Het Groene Boekje zouden staan. En zo dachten we er zelf eigenlijk ook over.”

Wie hier kampeert, komt niet voor een vol programma, maar voor een plek om zelf te landen. Om de wind te horen, de lucht te zien veranderen, een rondje te lopen langs het jonge groen of juist de dijk op te fietsen.

“Kom gewoon eens langs om het zelf te voelen,” zegt Rosa. “Dan snap je het het beste.”